Hoe je Liefdesverdriet Verwerken

Het is uit, de relatie is over. Een feit dat maar moeilijk is te bevatten. Het slechte nieuws kwam onverwacht, de herinnering is nog vers. Je bent overvallen door hartverscheurende liefdesverdriet.

Nu pas weet je hoeveel je ècht om je ex geeft; precies zoals in de tekst van het lied:

“Een man weet pas wat hij mist, als zij er niet is.”

(De Dijk).

Dit geldt zowel voor mannen, als vrouwen. Het gemist van een ex-partner, liefdesverdriet, kan voor ieder mens vreselijk zijn.

Hoe komt het dat liefdesverdriet zo slecht voelt? Ontdek op deze site de oorzaak van hartzeer en je zult je beter door de moeilijke periode heen slaan. Je krijgt belangrijk advies en inzicht zodat je versneld je liefdesverdriet kunt verwerken.

Waarom is de relatiebreuk zo ingrijpend?

Liefdesverdriet is van chemische aard

De emotionele pijn van liefdesverdriet wordt voornamelijk veroorzaakt door de disbalans van stoffen in het lichaam (serotonine, dopamine en endorfine, etc). Op zich voelde je je al tot hem of haar aangetrokken tijdens de relatie.

Maar het kan nog veel erger…

Juist wanneer de relatie onvrijwillig wordt verbroken, worden die chemische stoffen die aan romantische gevoelens bijdragen groter. De breuk maakt het verlangen naar je ex-vriendin of ex-vriend niet minder, maar juist sterker!

Gevolg: je blijft bijna obsessief aan je ex denken, je kan hem of haar maar niet vergeten en elke dag staat in het teken van het gemis van je ex-partner.

Maar er schijnt licht aan de horizon. Lees verder over het verwerken van liefdesverdriet.

Of wil zo snel mogelijk je verhaal kwijt over jouw echtscheiding, relatiebreuk en onverwerkt verdriet? Dat kan, zelfs anoniem. Dus plaats nu je reactie hieronder.

Leave a Comment

philemon

Ik had iemand ontmoet en het klikte we hadden de zelfde interesse. Hij stelde me zelf voor aan zijn zus en vrienden van hem, ik heb 5 mooie dagen beleefd en ik zei dat ik zeer grote gevoelens had voor hem. Maar hij zei dat hij niet hetzelfde voelde. Dat deed zeer pijn, nu ben ik er een beetje over maar het knaagt nog. Nu we spreken weer tegen elkaar via de pc, ik ben er heel blij om ik hoop dat hij me terug wil zien.

Noëlla

Het is sinds 2 weken uit met mijn ex. Hij heeft het uitgemaakt na een relatie van 1jaar en 7maand. Hij zei dat hij onze relatie niet meer aankon omdat hij het heel moeilijk heeft met al onze ruzies in het verleden en mijn huidige situatie helpt daar niet bij (ik zit in een jeugdinstelling). ik heb het er moeilijk mee, ik doe wel mijn best om uit mijn liefesverdriet te geraken. Maar toch heb ik nog een beetje hoop. En ik zou hem graag terug iwllen zien om met hem te praten, maar hij wou alle contacten verbreken en daar heb ik mij bij neergeledg en ik respecteer het.

Cynthia

Dit is inderdaad erg pijnlijk. Mijn man heeft mij in de steek gelaten omdat hij een relatie is aangegaan met een collega die ik ook goed ken. Dit had ik nooit van haar verwacht en dat maakt het nog pijnlijker. Ik heb je tips gelezen en het helpt mij een beetje om uit deze rouwperiode te komen. Bedankt.

Victor Verlon

Sander, je reactie en mijn antwoord staat hier:

http://www.liefdesverdrietverwerken.com/hoe-lang-liefdesverdriet/

hartpijn

Beste lezers,

Ik had een half jarige sirieuse relatie met mijn ex. Het klikte , we hielden van elkaar en hij wilde zelfs de stap nemen om te verloven na de zomervakantie. Dit verliep anders….

Nu al een week geleden heeft hij er een punt achter gezet met de mededeling ik kan het gewoon niet opbrengen, ik vertrouw je niet volledig ik wil 100% voor jou gaan maar iets houdt me tegen.Vooral omdat je zei dat je niet kon beloven om niet te gaan flikflooien met andere in de vakantie en nu het houden van steeds meer word vind ik dit erger en ik heb ook niet echt het gevoel dat je er helemaal voor gaat. Als ik alles terugbekijk maak ik me zorgen. Maar je bent een topmeid en hij zei ook dat hij nog van me hield en dat er niemand anders in het spel was. Ik wist niet hoe ik moest reageren omdat ik niet zeker weet of dit de echte rede is of dat hij mij niet wilt kwetsen en dit verzint. Hij gaf er meteen bij aan dat hij het er echt moeite mee heeft en bijna niet heeft geslapen van al dat denken.

Dit doet zo’n pijn!!! Ik gaf hem de laatste tijd geen aandacht terwijl hij bijna op vakantie zou gaan en hij de aandacht misschien extra nodig had. Daarnaast maakte ik de grap dat ik niet kon beloven om niet vreemd te gaan in de vakantie als hijweg zou zijn. Dit heb ik ook erna weerlegt… Daarnaast werd ik een tijdje lastig gevallen en gestalkt op mijnmobiel. Mijn ex zei dat ik een ander nr moest nemen en dit deed ik niet.

Kunnen mannen echt zo maar opeens wakker worden en besluiten dat het moeilijk is om verder te gaan terwijl ze nog van iemand houden met de mededeling ; Ik merk dat ik het erg lastig vind dat je meerdere jongenscontacten hebt gekend en bepaalde dingen kan ik niet wegcijferen? Ik dacht dat dit een aandachtskreet was en realiseerde pas de volgende dag dat het echt uit was. Hij wilde me niet aan het lijntje houden en voordat hij op vakantie zou gaan zou hij me doorgeven of hij verder wilde gaan ja of nee. Ik deed er makkelijk over omdat ik dacht dat hij me gewoon een beetje me best wilde laten doen voor hem. Maar nee… de volgende dag belde ik hem en vertelde dat ik hem miste en dat ik graaag een kans wil om beter mijn best te doen. Hij vertelde me dat hij dat niet kon opbrengen en we maar ieder ons eige pad op moesten. Ik heb gesmeekt en gevraagd of hij nog gevoelens voor me had. Hij zei dat hij dat nog had maar dat ik het moest accepteren zijn besluit. Ik zei dat het logisch was dat ik graagwilde vechten voor onze relatie!!!! Hoe kun je iemand laten gaan als je nog van degene houd en er niemand in het spel is ! waarom kreeg ik geen kans??? Ik ging en ga er aan kapot. Hij wilde me ook niet nog 1x zien. Diezelfde dag heb ik hem een mailtje gestuurd met dat ik me er bij neerleg maar het niet mee eens ben en dat we ons geluk wel moge vinden , waar deze ook is. Vreselijk!!!! ik denk elke dag bij alles wat ik doe aan hem en aan het gesprek en ik twijfel of dat de echte motieven waren om er een einde aan te maken. Ik kreeg niks terug op dat mailtje en hij is nu op vakantie. Wat moet ik doen??? Zou hij me vergeten zijn of zou hij ooit nog terug kunnen komen?
Ik hoop dat ik op een dag kan lachen om het feit dat ik dit verhaal op deze site zet…:( tot die tijd brand ik verder en blijf ik met vragen achter…

K

Beste mensen,

Ik heb een relatie van 2.5 jaar achter de rug. Waarin het een keer eerder is verbroken. Leerden mijn ex (31 jaar)kennen op het werk en was meteen verliefd. De liefde was wederzijds en we waren beste vrienden. Alles zat goed, we waren gek op elkaar en de liefde die spatte eraf.

Na een paar werken vertelde hij dat hij bi-seksueel was. Dat is opzich geen probleem, maar daarnaast kwam ook nog dat hij ‘vroeger’ altijd afsprak met mannen via chatssites om sex te hebben naast zijn relatie die hij toen had. Hij overtuigde me ervan dat hij nu eerlijk door het leven wilden en dit niemand meer wilde aan doen. Ik waardeerde zijn openheid (niemand wist dat hij bi was en deze dingen stiekem deed en heel zijn omgeving zal hem gewoon als een hetroman) en ging ervoor.

Na een jaar zag ik dat hij weer aan het chatten was, en vroeg waarom hij dit deed. Vervolgens werd hij steeds boos en ik banger omdat ik argwaan kreeg en mijn vertrouwen beschaamd werd. We hebben der veel over gesproken en hij vertelde dat hij er gewoon nieuwsgierig om was. Dit heeft zoveel stuk gemaakt in onze relatie en ook in mij van binnen als persoon. Maar omdat je zo gek op elkaar bent leer je der mee om te gaan. Na onze eerste breuk kwam hij na een maand huilend terug en zei dat hij besefte dat ik het voor hem was. Hij wilde mij niet kwijt en zei dat hij hulp zou gaan zoeken.

Doordat we weer bij elkaar waren was de verliefdheid weer als toen in het begin. Alles ging eindelijk goed voor een lange tijd (dacht ik). Na 8 maanden kwam ik erachter dat hij was vreemdgegaan met een stel. Ik voelde me bedrogen en vroeg waarom? Waarom kon je het niet gewoon vertellen en aangeven dat je er weer behoefte aan had?.. We hadden het bijlegd en na een paar maanden ging hij op vakantie. de dag dat hij terug kwam maakte hij het uit omdat hij goed had nagedacht en zichzelf niet zag met kinderen en een stabiele relatie. De maand daarvoor was zijn verzoek nog of ik wilde stoppen met mijn pil.

Ik ben er helemaal stuk van omdat ik zoveel liefde en energie erin heb gestoken, en nog meer omdat ik nu mijn beste vriend kwijt ben. Degene met wie ik alles kon delen.
Ik wil het een plek geven maar ik besef me ook dat alles tijd nodig heeft. Ik ben alleen bang dat dit mij voor de rest van mijn leven zo heeft geschaadt dat ik nooit meer iemand kan vertrouwen.

Dit is mijn verhaal.

Groet, K

sanne

Het is gisteravond uitgegaan en we zouden vandaag anderhalf jaar samen zijn.. Het doet echt ontzettend veel pijn, en vooral deze dag is erg moeilijk natuurlijk. Het was al een keer uit geweest en we hebben al heel vaak geprobeerd onze relatie te verbeteren maar het werkte niet meer en hij kon zichzelf niet nog meer pijn doen door weer voor mij te kiezen in plaats van voor zichzelf zei hij. Hij twijfelde al heel lang en afgelopen weekend vertelde ik hem via whatsapp (ik was een weekend weg) dat ik er erg van baalde dat hij zo veel twijfels had en dat hij kon kiezen; je wilt me wel of je wilt me niet. Dit gaf voor hem de doorslag en ik heb er daarom ook heel veel spijt van dat ik dat gestuurd heb want ik wilde hem absoluut niet kwijt, hoeveel hij ook twijfelde, ik hou ontzettend veel van hem en vond het altijd zo fijn om bij hem te zijn en dat is nu gewoon voorbij. Ik heb heel veel energie in onze relatie gestoken en het voelt alsof ik dat allemaal voor niets heb gedaan. Ik heb dit keer geen hoop meer dat het nog goed komt, daarvoor is er teveel gebeurd. Hij zal altijd een plekje in mijn hart hebben maar ik hoop dat mijn liefdesverdriet snel voorbij is want dat is vreselijk..

serge

Na een relatie van 1 jaar en 9 maand verbrak mijn vriend de relatie. We zijn 2 gays met een leeftijdverschil. Vriend 28 en ik 44.

We leerden elkaar kennen en het klikte direct, na amper een week woonde die bij mij in. Dat vond ik veel te vlug maar zweeg. Na een tijd besefte ik ook dat die een plaats zocht om te wonen en daardoor zo vlug bij mij kwam. Bij zijn ouders wilde hij voor een of ander reden niet meer wonen. De eerste 3 maanden was alles ok…. dan heb ik wat tegenslag in mijn zaak gekend daar een personeelslid vertrok en wij normaal op reis zouden gaan en ik niet kon vertrekken. Mijn ex vertrok wel en dan nog met zijn ex, ik zag hem op de luchthaven. Die vertelde me dat die met een vriendin zou gaan. Nadien als die terug kwam begon de problemen. Wilde vaak alleen weg met vrienden wilde me er niet echt bij. Vertelde me dat die op bezoek bij zijn moeder zou gaan, maar zat op ander plaatsen.

Hij zat ook met schulden die ik opving. Hij leefde op mijn geld om zo zijn schulden af te betalen maar deed ander zaken met zijn geld. Kocht dingen achter mijn rug. Betaalde rekeningen niet. Zat vaak bij zijn ex. Sprak slecht over mij. Zocht alles uit wat ik zou maar kunnen doen en daardoor ben ik ook zo begonnen en stelde vast dat die zeer veel loog over alles en nog wat. Leefde boven zijn stand en zeker rond vrienden om er zo beter uit te zien. Manipuleerde me en verweet me met van alles. Telkens als ik over iets sprak dat ik ontdekte, werd die woedend en liep weg voor 2 dagen tot 8 dagen en kwam telkens met een smoes terug, en ik aanvaarde het telkens. Hij zette alles naar zijn hand…. mijn huis…. mijn zaak. Alles rond mij was niet goed… mijn personeel… klanten..

Hij wilde dat ik stopte met de zaak en samen iets anders doen. Nu besef ik dat die alles probeerde om er zelf beter uit te komen. Kreeg steeds berichten van mannen via facebook en gsm en wilde er nooit iets over zeggen. Hij loog er over dat het een collega was die belde enzo. Ik voelde me bedrogen en rot erdoor maar aanvaarde alles. Hij kraakte mijn karakter en zelfbeeld. Mijn vrienden zag ik niet meet kon en mocht niets van hem. Zijn uitleg was omdat ze Frans spraken en hij het niet verstond. Alles rond hem was het beste en het mooiste… nadien kwam ik te weten dat die van plan was om alleen te gaan wonen. Hij huurde een appartement achter mijn rug, spaarde veel, kocht meubels en dat boem de breuk. Hij wilde alleen zijn, tot rust komen.. Maar die was nooit in rust was steeds aan het denken, beet zijn tanden letterlijk stuk. Beet zijn nagels af. Dronk ook vaak alcohol en plots verdween die. Wil vrienden blijven enzo, maar blijft over alles zelfs nu nog liegen. Hij wil niet zeggen waar die zal wonen of waar die nu is. Zal weer waarschijnlijk zijn adres op zijn ouders zetten zoals voordien. Het is een zeer nare relatie maar ik zat zot van die gast en verwaarloosde mijn eigen voor hem. Leefde voor hem. Liet alles vallen voor hem… en nadien gezien voor wat!!!

jeremi

Allereerst wens ik allen die oprecht liefdesverdriet doorstaan veel sterkte, want ik merk nu pas echt hoeveel pijn het kan doen en wat voor uitwerking het heeft op je fysiek en geestelijk welzijn.

Ik ben in NL geboren maar woon sinds voor de euro-invoering in Azie en Afrika. Op jonge leeftijd was mijn hart reeds gekrenkt door een niet-wederzijdse liefde, waardoor ik gedurende mijn leven nogal veel kortstondige vriendinnen en losse flodders heb gehad. Qua vriendschap en ´fysieke activiteiten´ veel lol gehad, maar nog nooit echte liefde gevonden. Enkele maanden geleden kwam ik in een West Afrikaans land een uitdagende jongedame tegen. Onze persoonlijkheden lagen op één lijn, maar we hadden beiden contact met verschillende partners, dus we werden friends with benefits. Na enkele weken werden onze gesprekken en gevoelens echter zo intens dat we allebei voor elkaars neus onze hele contact list uit onze mobieltjes hebben verwijderd en bij elkaar zijn gaan wonen. Dat is nu 5 maanden geleden, en we hebben 4 maanden 24/7 samen doorgebracht en we zijn zeer diep van elkaar gaan houden; geen van ons tweeën had zoiets ooit meegemaakt en het is het mooiste maar ook meest angstaanjagende wat me ooit is overkomen.

Nu moest ik wegens omstandigheden terug naar NL voor minimaal 3 maanden en ik mis haar intens, niet normaal. Iedere dag stromen de tranen drie of meer keer over mijn wangen. Soms gebeurt het op ongelukkige momenten tijdens een etentje of presentatie, en dan is de pijn van het niet-samenzijn zowat ondraaglijk. We hebben wel vaak telefonisch contact, maar ik heb de indruk dat haar vastberadenheid niet meer zo groot is dan de mijne. In maart 2013 ga ik terug, en we hebben elkaar plechtig beloofd tot die tijd geen fysieke contacten met anderen aan te gaan. Zelf houd ik me daar uiteraard aan, maar ik kan alleen bidden en hopen dat ook mijn sweetheart haar woord niet breekt, want dat zou echt een bummer zijn en mij veel verdriet geven.

Ik moest dit gewoon even kwijt want ik ben al wekenlang superver3tig

Nawal

Beste mensen,
Ik heb wat van jullie verhalen gelezen en ik voel echt zo met jullie mee. Ik zelf heb een soort relatie gehad van 3 maanden (dat is vergeleken met de meeste van jullie helemaal niks), maar voor mijn gevoel leek het 2 jaar. Ik had zo’n sterke band met die gene gekregen het was geweldig. Alles klikte meteen! De eerste paar weken ging het goed tussen ons, we spraken heel vaak af. We hadden zelfs ons eigen plekje, het was super! Na een tijdje spraken we elkaar wat minder (we hadden het blijkbaar te druk met dingen) en we zagen elkaar alleen op school. Ik had in die periode het gevoel dat onze band vervaagde, ik kreeg steeds het gevoel dat het niet wederzijds was. Op een dag sprak ik heb aan op school en vroeg hem of hij een wandeling met mij wou maken. Hij ging daarmee akkoord en dus vertelde ik hem tijdens de wandeling wat ik voelde (dat de band vervaagd), hij was daar mee eens en beloofde me dat we meer tijd samen zouden door brengen. Na dat gesprek was dus helemaal niks veranderd, ik pushte hem om te gaan afspreken en tijdens de afspraak was een beetje awkward.. Anyway, ik voelde dat er iets niet klopte..

Ik werd op een dag zo boos omdat ik steeds achter hem aan moest, ik moest een gesprek beginnen en vragen stellen..Het was eenzijdig dus.. Ik gaf hem een tijd geen aandacht meer en toen plots uit het niets kwam hij tevoorschijn met zijn; ‘Sorry dat ik de laatstetijd zo kortaf doe, ik heb het gewoon druk. maar we moeten weer eens afspreken’. Ik geloofde hem en daar zat ik dan weer samen met hem op onze plekje, alles was weer goed totdat……

Hij mij in de avond een keer een bericht stuurde met: Nawal, ik wil niet meer verder. Ik heb niemand nodig, ik wil alleen zijn en alleen verder gaan. Je bent een topmeid maar je bent mij niet waard, blablabla.. Ik was hier kapot van en kon die avond niet slapen. Heb gesmeek het uit te praten maar hij wou niet. Ik sprak hem aan en dwong hem mee te gaan, tijdens het uitpraten kwam hij weer met: Ik heb weer eens nagedacht en ik wil het best wel weer proberen, heb veel problemen thuis blabla.. Ik wist niet wat ik moest maar ik gaf het een kans..
Anyway hij heeft het twee dagen daarna uitgemaakt via een bericht waarin hij vertelde dat hij al een vriendin heeft (1 jaar lang) en hij al die tijd tegen mij had gelogen (en dus ook vreemd was gegaan met mij, wat ik dus niet wist!!!!!). Ik voel mij gebruikt, het is verschrikkelijk..
Ik denk nogsteeds aan hem, ookal heb ik alles van hem verwijderd.. Het zijn de woorden die door mijn gedachtes zweven, die woorden doen mij pijn..

Duffy

Hey liefste mensen

Het is net 3 dagen geleden gedaan met mijn vriendin, we waren ”maar” een dikke 2 maand samen maar ze woonde hier en we deden deden dan ook alles samen en konden elkaar geen minuut missen alles had ik voor haar over en zij blijkbaar voor mij..

Ik kende haar al een paar jaar maar wegens omstandigheden had ik haar niet meer kunnen zien tot een paar maand geleden ineens nog een bericht kreeg om af te spreken.. Het klikte nog altijd super goed en we waren redelijk snel samen alles was echt super geweldig.. Maar ik had het eigenlijk moeten zien aankomen ze kwam nog maar een paar maand uit een relatie van 5 jaar en ze vertelde me dat ze de laaste 2 jaar echt niet meer gelukkig was en dan waren ze uit elkaar gegaan in die tijd woonde ze bij een vriendin en toen we samen waren woonde ze hier bij mij en haar xvriend nog altijd in hun appartement, normaal zou ze deze week uit het appartement verhuizen.. Dus alles ging prefect tot vorige week toen ik zag dat er iets mis was ze zei gewoon dat ze haar eigen appartement en katten miste ik probeerde haar te troosten en te zeggen dat het normaal was en dat we er wel zouden doorkomen.. tot ik prongeluk een bericht had gelezen dat ze naar een vriendin had gestuurd dat ze haar x vriend ook echt miste dus ik wou er over praten die avond was 1 van de moeilijkste van mijn leven na lang praten wou ik toch dat ze uiteindelijk toch nog mocht blijven slapen we hebben nog in elkaars armen geslapen voor zo ver de laatste keer…

Toen had ik nog hoop dat het goed zou komen, maar de dag erna zei ze dat ze het allemaal echt niet meer wist en dat ze erover moest nadenken haar vriendin zei geef haar wat tijd om het te verwerken dat het wel goed zou komen maar ze had blijkbaar maar nog geen 2 dagen nodig om te beslissen terug naar haar x vriend te gaan. Vrijdag stond ze hier om mij het te vertellen mijn wereld storte in alles begon te draaien en kon niet meer ademen ik ben dan uit mijn huis gelopen ondertussen had ze alles meegepakt enigste wat ik nog heb gekregen was een bericht dat ze mij niet waard was

Het allerergste is dat ik weet dat ze over een x aantal maand terug verkeerd loopt daar omdat ze me vertelde dat ze echt blij was dat ze eindelijk uit elkaar waren en dat ze me doodgraag zag en niet kon wachten om met mij verder te gaan. En ik weet nu dat ze de makkelijke weg heeft gekozen en ik weet dat ze hier dan zal terug staan.. Ik kan haar niet nog eens een 3de keer binnenpakken kben er het hart van in eerste keer in mijn leven dat ik echt iemand doodgraag heb gezien , er alles voor en mee wou doen.. ik weet dat de meeste maar zeggen och2 maand dat stelt niet veel voor maar deze maanden waren zo kort en intens en het meest pijnlijke was dat ik het totaal niet had zien aankomen

Heb nog nooit zo een gevoel gehad voel me zo slecht,gebruikt,verslagen.. de up en downs zijn nog het ergste alles doet me aan haar denken kan niet slapen…eten..denken ik probeer me erdoor te slagen maar de neergeslagenheid is zo groot als ik de kleinste dingetjes nog van haar vind sta ik te wenen als een klein kind en ja ik ben nog jong 23 jaar en ik heb de wereld nog voor me maar zij was echt prefect voor mij… of zo dacht ik. Ik heb nog vorige relaties gehad die zijn fout gelopen maar die hebben mij nooit zoveel pijn gedaan omdat ik mij nooit zo emotioneel open stelde als ik nu heb gedaan en ik ben bang dat ik het ook nooit meer zal kunnen doen.

Jullie verhalen geven me toch in 1 of andere zin steun en hoop dat jullie er ook snel doorkomen en terug liefde mogen vinden…

Sonja

ik heb een relatie van bijna 2 jaar achter de rug en mijn partner heeft het voor de tweede maal verbroken, hij kon het niet meer aan, wil dat ik zelf gelukkig wordt. na de eerste breuk zijn we gaan samenwonen en misschien allemaal wat te snel.. er moet nog een boel geregelt worden. ik krijg geen communicatie met hem, praten wil hij niet. we zijn nu bijna 6 weken verder. heb uitdrukkelijk gevraagt om alles zo snel mogelijk op te lossen. een deel is al in orde, maar heb mijn huissleutel niet en meubels.. waarom geeft hij die sleutel niet af? heeft dit een betekenis? ik heb nog steeds hoop ook al besef ik dat het beter zo niet is..

Jorinda

We kennen elkaar al 8 jaar maar dat hij serieus erkend heeft dat ie echt van me houd is sinds mei.
Het is een moeilijke jongen en de scheiding van zijn ouders 20 jaar geleden heeft hem schade aangedaan (hij is 29 jaar). In die 8 jaar dat ik hem ken heeft hij een relatie gehad van 4 jaar waar zijn toemalige vriendin een kind had van 1 jaar. Die heeft hij eigenlijk zo goed als opgevoed (in de 4 jaar relatie die zij samen hadden). Na die breuk heeft ie voorzichzelf een statement gemaakt en afgsproken met zichzelf nooit meer relatie aan te gaan met iemand met een kind.

Ik heb dus een dochter van 4 en uiteraard (we kennen elkaar al 8 jaar)wist hij daarvan. Ons verhaal begon eigenlijk in 2010 we zagen elkaar vaak maar hij gaf aan geen relatie te willen ivm mijn dochter. Ik dacht daar mee om te gaan maar voelde aan beide kanten dat onze liefde steeds heftiger werd. Hoe geftiger het werd hoe afstandelijker hij werd. Dta ging om de zoveel tijd zo. Heel vaak elkaar zien hij helemaal in de wolken en bam weg was ie weer.
In mei 2012 heet hij de stap genomen om te proberen.
Nu 2 weken geleden heeft hij gezegd dat ie het niet kan met die kleine.
Alles in mijn lichaam schreeuwt dat dit niet klopt. Hij vertelde zo diep zijn gevoel dat ie nog nooit zoveel gevoel bij een vrouw heeft gehad en nooit echt van iemand heeft gehouden. Dat het niet aan het gevoel aan mij ligt maar hij geen oplossing nu heet voor die kleine.

Afgelopen 2 weken is er wel contact wel steeds minder maar hij varieerd in zijn manier van sturen en contact.
Ene keer lief en aardig andere keer afstandelijk.
Het irrteerd me dat hij zegt dat alles gewoontjes gaat terwijl hij me een paar dagen geleden nog liet zien hoeveel pijn hij heeft en letterlijk toen zei dat ie ook verdriet heeft en gemis enz enz.
Hij maakt die keuze zelf!!!
Als 2 mensen zoveel van elkaar houden hoe kan hij dit dan doen???

Jorinda

Ik hoor graag alle meningen en tips!!!

Demy

Ik had een jongen leren kennen. Terwijl ik even geen relatie meer wou met me ex heb ik teveel meegemaakt. Maar het voelde zo goed bij hem, de woorden die hij zei, hij kwam vaak na me toe, nam me mee naar heel zijn familie. Maar ik was te jaloers, wantrouwig en daardoor is het stuk gelopen. Ik had dit nooit verwacht. Terwijl ik die zelfde dag nog bij hem was is het ś avonds uitgegaan. Vandaag 8 dagen geleden. Ik denk er iedere dag aan de hele dag, blijft hij door mij gedachtens zweven. Ik heb alles van hem verwijderd maar zijn woorden blijven me bij. Hij zei tegen me dat ik de ware was en opeens loopt het zo ik had het echt niet aan zien komen. We hebben ook geen contact meer gehad terwijl het heel moeilijk is voor me om geen contact te zoeken. En dan hoop ik de hele dag dat hij contact met me zoekt en alles weer goedkomt maar tevergeefs. Ik kan het vooral niet begrijpen dat hij al die lieve dingen tegen me zei, we praatte de hele dag met elkaar. En ik dacht dat hij het echt meende met mij. Misschien was dat ook wel zo maar kon hij mij wantrouwen niet meer aan. Terwijl hij eigenlijk niks verkeerd deed. Ik heb er zo ontzettende spijt van. En uiteindelijk zit ik met het verdried, en denk ik zou hij nog aan me denken? Zal die het toch wel erg vinden dat het zo gelopen is… Ik weet niet wat ik er van moet denken.
Stiekem hoop ik dat het goedkomt, maar aan de andere kant denk ik dat het god het zo gewild heeft. Sommige mensen komen in je leven om van te leren, en andere blijven bij jou voor altijd.

Di

Wat als je met iemand een echte mega klik hebt, ongekende chemie, heel erg veel overeenkomsten, passie voor dezelfde dingen, kleinigheden in elkaar aantreft, maar vooral alles als thuiskomen aanvoelt? Van meet af aan verloopt alles als vanzelfsprekend, gaat alles vloeiend, komen er nog meer overeenkomsten aan het licht.
Je komt er achter elkanders echt zielsverwant te zijn. Voelt elkaar aan, binnen korte tijd vul je elkaar aan, open en eerlijke communicatie, nog net geen 24 uur per dag, but close. Alle ingredienten voor een toprelatie in huis.
De harten liggen verankerd bij elkaar, voelt elkaar als die veilige thuishaven aan, leest elkaars ogen volledig, komt er achter dat je in beide het beste hebt gevonden wat je ooit is overkomen, bent echt elkaars liefde van je leven. Wilt nooit meer een ander, kan niet zonder elkaar. Loslaten zal nooit gaan; we hebben allebei een oergevoel ten opzichte van elkaar. Zo sterk en op afstand bemerken we dingen in en bij elkaar. Geuren, gebeurtenissen.
En dan….
kan hij niet omgaan met zijn verleden nadat hij door mij in een emotionele achtbaan terecht is gekomen. Mijn liefde voor hem heeft zo’n enorme impact op hem en ik ben van meer dan gezonde betekenis voor hem. Maar ja, onverwerkte issues, een huwelijk from hell voor 14 jaar en vier mislukte relaties daarna. En….mijn kinderen. Een is autist en hij heeft eenmaal een botsing gehad met deze. Daarop is hij vertrokken om nooit meer terug te keren.
Is van 1000 naar 0 gedaald in nog geen anderhalve week tijd. Weet ineens niet meer of hij zijn leven met mij wil delen. Terwijl me een geweldige toekomst en zelfs een eventueel huwelijk was voorgehouden. Ja, wel met mij maar niet mij icm mijn kinderen. Alle twijfel is in zo’n hevigheid toegeslagen. Hals over kop uitgemaakt en gestort op zijn werk en therapie bij een psycholoog. De intake is geweest ; de therapie voor hem moet nog steeds starten. Maar hij is er achter gekomen dat hij beter naar zijn initiele gevoelens moest luisteren en gaat voor een vrouw zonder kinderen. Die overigens wel zijn kinderen dient te accepteren en zijn ongelooflijke drukke en zeer volgeplande lifestyle.
Al zijn gevoel voor mij, herinneringen en wat we hebben meegemaakt zijn voor hem naar de achtergrond verdrongen. Maar kan dit wel? Zijn hele leven wordt nu compleet beheerst en overheerst door die onverwerkte gevoelens.
Hij wil geen contact meer; all social media is geblocked voor mij. Heeft een week geleden kenbaar gemaakt geen contact meer te wensen. Spullen verbinden ons echter nog wel…
Ik kan maar niet loskomen van hem en sms iedere dag nog wel, met een vraag of smoes. Dat houdt me op de been; hoewel enorm depressief. Denk idd obsesief aan hem en ben zo met hem bezig. Gedachten dwalen tegen wil en dank 24/7 naar hem af.
Dan denk ik dat ik het leer; gaat HIJ een sms sturen, waarna het vervolgens weer stil is. Ik begrijp dit niet (meer) en het maakt me volledig in de war.
Ik huil echt al wekenlang iedere dag hartverscheurend veel. Ken mezelf zo totaal niet. Mijn omgeving maakt zich zorgen en zien me een schim worden van mezelf.
Heb gisteren uiteindelijk gezegd hoe ik me voel en dan krijg ik de mededeling: “Lieverd, laat me effe please…ik kan hier nu niets mee”
Wat moet ik hier nu mee? Ik heb amper zelfbeheersing en kijk continu op mijn mobiel. Op iets dat niet meer komen gaat. Ik moet hem respecteren en met rust laten maar het gaat me zo moeilijk af. Probeer het maar te begrijpen dat alles in eens weg is…

Iemand ervaring met een persoon die zo psychisch in de knoop zit? Als hij zelf contact met mij zoekt, heeft hij dan zelf ook moeite met loslaten? Of wat? Ik snap het niet meer….

Karen

Twee geleden heeft mijn vriend met wie ik 11 jaar samen was gezegd dat hij niet gelukkig is in onze relatie en ermee wil stoppen. Binnen 3 dagen had hij andere woonruimte geregeld en nu een week geleden is hij vertrokken uit ons huis.
Ik ben er echt kapot van want ik was wel gelukkig met hem en nog helemaal gek op hem hij is mijn alles. En ik was bezig met de volgende stap om een gezin te stichten (ik ben begin 30)
Dus mijn hele toekomst is verpletterd, althans zo zie ik het nu.
Omdat ik zo’n verdriet heb probeer ik contact met hem te zoeken maar weet dat het niet verstandig is. Van zijn kant komt ook geen reactie terug dus dat is duidelijk. Ik lees ook op jullie website dat het niet te zeggen hoe lang liefdesverdriet duurt, maar het is vreselijk en op het moment nog echt geen licht aan het einde van de tunnel :-( (.

tineke

Ik heb relatie van 10 jaar gehad we zitten nu in een latrelatie waar ik niet voor ben hoe moet ik er mee aan …ik vind het alleen zijn niks ……ik wil graag dat we vaker bij elkaar zijn…..moet ik helemaal stoppen

Roos

Hoi,
Hoewel ik er principieel op tegen was ben ik op slag waanzinnig verliefd geworden op een gebonden man en hij op mij…
We hebben elkaar veel gezien en hij vertelde al snel aan zijn partner dat hij met haar wilde stoppen. Maar steeds waren er redenen het niet te doen en schoof hij de beslissing voor zich uit en bleef het bij woorden. Na 3 heftige maanden zette ik er een punt achter maar het lukte ons niet elkaar los blijven te laten.
Ondanks zijn belofte thuis mij niet meer te contacteren hielden we contact. Ook de tweede keer zette ik er een punt achter met veel pijn in mijn hart.
Na een maand nam hij weer contact op en ik zwichtte weer voor hem en we ontmoetten elkaar meerdere keren en we waren nog net zo verliefd. Omdat het mij steeds weer pijn deed dat hij niet voor mij koos (hij was al lang ongelukkig in zijn langjarige huidige relatie) vroeg ik hem mij definitief met rust te laten.
Pas na een tijdje, nu dus, realiseerde ik mij dat mijn grote liefde nooit voor mij gaat kiezen, omdat hij het vertrouwde “zekerdere” en financieel aantrekkelijke niet wil opgeven voor
een “aanname” (ik).
Tenslotte is de keuze voor mij iets onzekers…
Omdat ik maar heel moeilijk kan begrijpen hoe iemand die nog jong is en al jaren ongelukkig is in een relatie de prijs voor uiterlijke schijn en “zekerheid” wil betalen door bij iemand te blijven waar hij ongelukkig mee is.
Ik leef maar een keer is mijn motto en het kan zo mooi zijn samen, ook na vele jaren. Ik heb dan ook geen respect meer voor hem, omdat hij niet weg durft en er niet eens voor vecht voor haar of voor hemzelf maar gewoon op een leugens gebaseerde relatie verder gaat omdat dat het makkelijkste is (niet kiezen).
Ik heb er overigens ook geen respect voor dat hij vreemd ging, noch dat ik er aan mee deed-echter hij deed mij geloven dat zijn relatie al geheel stuk was en zijn liefde kapot en ik ging ervan uit dat hij dan ook echt zou stoppen…
Nu ben ik kwaad, op hem maar nog meer op mijzelf, dat ik er ooit aan begonnen ben.
Het heeft niets gebracht dan verdriet aan drie of meer mensen, pijn en 3 verliezers.
Ik wens mij dat ik hem nooit had ontmoet!!
Nu, een maand nadat ik afscheid van hem nam denk ik nog elk uur aan hem, ben boos, verdrietig en mis hem! Maar mijn boosheid en onbegrip overheersen. Ik ben blij dat ik niet degene meer ben die gevangen zit in de relatie zoals hij dat is.
Ik heb maar een tip: nooit met en gebonden iemand een relatie beginnen! Eerst afsluiten
Had ik mij principe maar gevolgd dan was mij 9 maanden verdriet en ellende bespaard gebleven want ik hou oprecht waanzinnig van hem

Anna

Na 12 jaar relatie vertrok mijn partner. Plots was zijn gevoel gevoel onderdrukt door negativiteit, hij wou ruimte, vrijheid, op zoek naar zichzelf, … hij huurde een app om zich even terug te trekken uit de relatie om na te denken. Ik vond de sleutel van zijn app aan de sleutelbos van zijn stagair van 18 jaar (ze verschillen 25 jaar) iemand waarvan ik vond dat ze tussen onze relatie zat, ze was al 2 jaar jobstudent.Twee jaar hebben ze conflicten gezocht om te kunnen zeggen dat ik ruzie maakte, en mij als oorzaak te zien van de scheiding maar niet zijn gedrag! We hadden een goeie relatie, we waren als koppel een zeer goeie match, totdat zij kwam opdraven, hij zei dat hij vaderlijke gevoelens had voor haar en ik mijn gevoelens maar moest aan de kant zetten, ik zou wel zien dat er niets was! De cadeaus naar haar bleven maar komen, tot hij haar overtuigde om bij hem te gaan werken, ze was niet duur en ze respecteren en waarderen elkaar. Hij deelde met mij geen enkel vrij moment, weekend of vrije tijd want hij moest werken.
We hebben beiden onze zaak die naast elkaar gelegen zijn verbouwd en ik heb hem financieel gesteund, en nu is zij de redding van zijn zaak, 18 jaar! Met wat is die man bezig. Hij ziet ons (Dochter uit mijn vorig huwelijk die hij kende van haar 3 jaar. Nu 15 jaar) niet meer staan. Precies of we zijn er nooit geweest. Ik begrijp er niets van , kan je nu zomaar weglopen van iets dat goed was, vorig jaar in augustus sprak hij om met me te trouwen en in september had hij geen gevoel meer. Het kwelt me iedere dag , ik mis mijn partner, ik mis onze momenten samen,
… ik weet niet goed of hij een narcistische man is of gewoon een man in zijn midelife, maar normaal kan ik dit toch niet beschouwen. Heb het moeilijk. Anna

david

Ik ben een man van 30 jaar. Ik heb4 jaar in een relatie gezeten met een vriend. er waren vele mooie momenten maar ook serieuze afknappers. Dat komt omdat hij extreem jaloers was. ik heb alles laten vallen voor hem in de naam van de liefde. In januari zijn we nog op uitstap geweest en dat was heerlijk. maar twee dagen later kwam hij af dat hij geen relatie meer wilde en ik voortaan zn ex was. een mokerslag. wel konden we nog vrienden blijven. soms bleef hij nog slapen maar vrijen deden we niet meer maar mocht nog wel tegen hem aan liggen. Ik heb meermaals geprobeerd met tranen in mn ogen wat nu eigenlijk de oorzaak was van onze breuk. Ik heb tijd voor mezelf nodig zei hij. hartverscheurend terwijl ik alles zou gedaan hebben voor hem. met hem naar de cinema gaan maar geen kusje of handje kunnen geven was heel moeilijk. nu heeft hij definitief gebroken omdat hij denkt dat ik vreemd gegaan ben. tis echt ellendig met zijn jaloezie. ik voel me gekwetst en vernederd. tis precies alsof ik niets heb betekend voor hem. hij werkt ook als medium en denkt in zijn tarotkaarten te lezen dat ik meerdere malen ben vreemdgegaan. hij denkt zelfs de meest extreme perverte gedachten..terwijl hij zelf in het verleden scheve schaatsen heeft gereden. ik haat het gevoel dat ik nu heb en hoop me snel beter te voelen. bedankt voor te luisteren..
Een gebroken man
Ik zag hem doodgraag e; het ergste is dat er geen aantoonbare reden is voor de breuk.
Ik denk dat hij op een ander is nu en dazt vreet ook aan me
Toch wens ik hem het beste in de toekomst want hou van hem

Heb zeer veel verdriet

Marco

na 10 jaar een relatie te hebben gehad met Jacob blijft het moeilijk om de feiten boven water te krijgen.
Wij hadden alles 2 honden jack russels en een mooie woonboot. Maar op een middag vertelde hij dat we uit elkaar gingen. Dat is ook weer zo`n machtspositie die iemand neemt. Ik wil niet meer dus jij zit ook in de exit fase.
Heel veel problemen gehad met alles, het meest heeft het mij pijn gedaan dat de honden uit elkaar gehaald werden. En later blek dat hij deze (Rex) ook had weggegeven aan een ander. Dit doet gewoon pijn en heb het hondje nooit meer gezien. Verder veel toestanden gehad om de feiten boven water te krijgen. Het hoeft niet meer, maar ik geloof erin dat iemand zelf eens een koekje van eigen deeg krijgt. Bedankt Jacob Zuydeweg voor de leuke jaren, maar de afsluiting is en blijft triest.

Marga

Ik heb een relatie gehad met een jongen voor 2 jaar en 2 maanden. Het was een hele heftige en moeilijke relatie, maar wel een die werkelijk alles in me naar boven haalde, en ik geloofde dat ik mijn partner voor mijn leven had gevonden. Toen ging het uit, en 4 dagen later had hij een nieuwe vriendin, tot op de dag van vandaag wil hij niet met me praten, me zien of aankijken. het is inmiddels meer dan 3 jaar later, ik ga verder met mijn leven, maar er is geen dag dat ik mijn ex mis. Dat ik me niet gebonden aan hem voel, en ik raak de hoop kwijt dat iemand me ooit zo kan laten voelen zoals hij dat deed.

Just a Guy

Bijna 9 jaar samen… en nu is het over, voor haar was het op, ze kon niet meer met me verder, ik heb het hier zo enorm moeilijk mee, voel me eenzaam, alleen, verdrietig en wanhopig…

Biet

Hallo,

Mijn verhaal start 2,5 jaar geleden. Ik was de leuke vrijgezel in de groep die zich nooit zou kunnen binden. Totdat op een avondje stappen de vriend van mijn vriendin en zijn broer opdoken. Het koppeltje hadden een leuk weerzien en wij raakten aan de praat. Ik had nooit verwacht dat het zou goed met iemand zou klikken. We wisselende nummers uit en het monde uit in een relatie. 2,5 jaar waren we elkaars steun en toeverlaat. We deelden de mooie en moeilijke momenten. Voor mij hadden we elkaar echt gevonden en maakten plannen voor te gaan samenwonen.

Dikke 2 maand geleden barste opeens de bom. Hij kwam mij opzoeken na het werk en vertelde dat hij niet meer verder wou. Hij twijfelde aan ons en zijn liefde voor mij. Hij zette er een punt achter. Ik was gebroken. Een week later kwam hij mij oppikken om te gaan eten maar achteraf vertelde hij dat hij nog altijd twijfelde. Hij verbrak alle contact. 2 weken later begonnen we terug contact te zoeken en kwam hij nog eens eten. Weer klikte het als vroeger en toch zei hij dat hij niet meer dezelfde gevoelens had voor mij. Een slag in het gezicht was dat.

Nu hebben we af en toe nog contact maar ik mis hem enorm. Ik heb het er erg moeilijk mee dat ik niet meer bij hem terecht kan om lief en leed mee te delen. Ik zou alles geven om wat we hadden terug te krijgen.

Jullie verhalen doen mij beseffen dat ik zeker niet de enige ben die hier door moet. Dat is toch een kleine troost.

Hannah

Hoi,
Ik ging een jaar lang met me ex.. Begin was altijd goed tot de laatste maanden kwamen veel problemen en ruzies en hij reageerde alles op me af terwijl ik altijd voor hem klaar stond.. Zelfs heeft ie mij beschuldigd met dingen die ik nooit zou kunnen doen en begon ie ook nog vies overe te praten bij z’n vrienden om te laten zien dat hij de man is en dat ie trots heeft maar ik was er gemaal kapot van alles wat er was gebeurd en wat ik hoorde achter me rug.. Ben diep gekwetst. Heb uiteindelijk me best gedaan om hem te vergeten en verder te gaan met me leven want hij kreeg steeds het gevoel dat ik achter hem aan ging terwijl er zat me gewoon te veel dwars en Wou het met hem uitpraten maar hij wilde niets met me te maken hebben ging vechten tegen me gevoelens en heb hem met rust gelaten nu zijn wij bijna 8 maanden uit elkaar en krijg hem nog steeds niet uit me kop tot laats had ik een leerzame filmpje gezien en had besloten om het hem ook te mailen paar uren later kreeg ik terug dat hij het een goed filmpje vond en zei ie er bij dat hij mij heel erg mist en nog steeds van me houd! Ik ben er natuurlijk van geschrokken en mailde hem terug van van ” hoe komt dat” ” ik was een last voor je toch?” En hij reageerde dat hij dat nooit heeft gezegd etc.. Ik weet nu niet wat ik moet doen

Gr. H

Dave

Halo ik ben dave maar noem mij maar daveke wand zoo voel ik mij ik heb de vrouw uit mijn leven verloren zo en 9maande trug aan hen rijkere man met ne dik bmw ik zelf ben ales kwijt zij is aan de over kant van de straat gaan woone bij haar groot vader tot het huis verkocht is ik verdien nik aan het huis dat is voor debank maar kan ni vechte voor mijn rechte ik zie haar nog dood graagik heb ook gezien dat hij blijft slappen bij haar dan breek ik in twee hij is het sukseveraal ales wat die doet word goud ploft van zelf verstouwen en weet alesover rechte ik ben ne dome trucker voel mij zoo dom heb niet meer wouw fakter en bevries of huil als ze in mijn beurt is ik denk dat ik gek word zit in ne tunnel en het hijnde is de afgrond en voel mij zoo dom als ne ezel pppfffff help ik word gek echt zot

Verlaten

Ik had een relatie van ongeveer 10 maanden, toen ik er achter kwam dat hij op een datingsite zat en met vrouwen aan het mailen was etc, hij raakte mij al heel lang niet meer aan en ben zoooo intens verdrietig

Anna

Jouw prachtige blik en jouw uitstraling waren zo bijzonder! Ik moest wel verliefd worden! En dat werd ik ook. Geweldige avonden en middag met je gehad maar je zei uiteindelijk dat je toch geen gevoelens voor mij had en nu hebben we geen contact meer… Ik heb het er wel moeilijk mee gehad en nog steeds. Hoewel we elkaar nog maar zo kort kenden, had je me toch heel diep geraakt. Jammer dat we niet meer tijd samen hebben gehad. Ben blij dat ik de eer heb gehad om tijd met je door te brengen.

Robert

Mijn ex heeft mij n half jaar geleden verlaten in die tijd is ze ook nog verliefd geworden om mijn inmiddels ex werknemer… Dit alles doet mij zon zeer omdat er ook nog 4 kinderen zijn betrokken. Ik heb zo hard gevochten om dit allemaal te voorkomen. Ik ben er nog steeds kapot van en ik mis haar nog enorm.

anoniempjee

Hallo,
maandag had mijn vriendje het uitgemaakt. Op dinsdag vroeg hij me weer, ik zei ja. Woensdag maakte hij het uit en zei, ik voel niks meer voor jee.. Heeft iemand tips om hem te vergeten of hoe ik er overheen kan komen( ik zie hem elke dag op school) groetjes, Anoniempjee

Simon

Ik had 4 maanden met een geweldige meid we stonden altijd voor elkaar klaar tot ze het uit maakt voor een ander toevallig kende ik hem! Ze zei dat ze in de war was en dat ze spijt had, ik gaf der een kans omdat ik zoveel nog van der hield, het bleek achteraf alleen maar. Zodat ze een vriendje had het ging niet om mij maar om het idee, het is nu 3 maanden geleden en me hart is nog steets gebroken ik voel me naar de klote en ik weet het niet meer, iemand tip waar ik ook iets aan hem, thanks Alvast groetjes simon -13jaar

marco

hoi ik ben nu 10 jaar samen geweest met mijn vrouw , hebben 2 kinderen , en ze heeft veel problemen met zichzelf.persoonlijkheids problemen, moelijke jeugd uiteindelijk het huis uitgegaan om aan zichzelf te werken. ik kreeg te horen ik hou nog van je bla bla bla..
vervolgens een maand later was het is wil scheiden. bam dt was het dan.
ze zit nu al bij een andere man een vriend . wat dat ook mag betekenen , geen idee.
maarja ik voel me kut wou oud met haar worden. en ondanks dat ik denk dat het niet meer goed komt heb ik hoop, meschien valse hoop.
maar zal altijd aan haar vebonden zijn door de kinderen.

Peaches

Gedumpt na 3,5 jaar omdat zijn ex niet toeliet dat hij mij had en hij daardoor zijn zoontje niet mocht zien wat zoveel spanningen opleverde dat hij voor zichzelf koos .
Met als gevolg dat mijn zoontje ( niet van hem ) zijn stiefpapa kwijt is en die ook geen contact meer wilt en alleen voor zijn eigen vlees en bloed kiest .

Dexter

Beste,

Eergisteren heeft m’n vriendin er een punt achtergezet. De relatie ging bijzonder goed. Het probleem was echter dat haar ouders me niet wouden ontmoeten omwille van hun aversie voor de politieke partij waar ik werkzaam voor ben. Indien de relatie niet zou worden stopgezet, diende ze te breken met haar familie. Een prijs die ze niet wou betalen. Achteraf stuurde ze dan nog berichtjes dat ze me mist, wat enkel zout in de open wonde was. Graag uw advies.

tess

heei het is nu uit na 2,5 jaar en hij heeft het uitgemaakt en toen bijna 2 wekem niks laten horen en me overal op geblokkeert toen na 1 week stuurde hij een bericht dat hij me spullen terug kwam brengen binnenkort tenzij die nog niet al me spullen had elken avond appte die weer over me spullen en 2 dagen nadat die contact met me opnam kwam die zelf vrijdag naar me toe toen die dronken was en vertelde die hoeveel die van me hield en dat die nogsteeds alles wat die over de toekomst heeft gezegt over ons nog wilde die zaterdag daarna belde die me weer dronken op en vertelde weer alles wat ik net zij maar als die dan nugter is onkent die alles en zegt die we zijn vrienden maar steeds elken dag appte die me hoe her met me ging en wat ik in het weekend ging doen en en dat weekend derna kwam die weer na me toe en zij die het weer allemaal in een dronken bui maar nu hebben ze ouders met hem gepraat over hoe het nouw tussen ons was en hij zegt tegen iedereen het is over en tegen mij heeft die dat nog nooit gezegt alleen we zijn nu vrienden en het komt wel weer goed aleen na dat gesprek met ze ouder zij die tegen me ik wil geen contact meet met je maar is dat nouw de reden dat die zelf nog niet weet wat die wil want ik ben nu als 4 weken lang aan het huilen en wil gewoon de bevestiging van of het wel of niet goedkomt want ik denk dat hij ze verdriet en gemist opzoekt bij drank en contact met anderen meisjes zouden jullie me alsjeblieft kunnen helpen?